ﻣﺼﺪﺭ ﯾﺎ ﺑﻦ ﻭﺍﮊﻩ، ﻭﺍﮊﻩ ﺍﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺍﺻﻠﯽ ﻓﻌﻞ ﺭﺍ ﻣﯿﺮﺳﺎﻧﺪ
ﻭﻟﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﻓﺮﻕ ﺑﯿﻦ ﻓﻌﻞ ﻭ ﻣﺼﺪﺭ ﺍﯾﻦ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﻌﻞ ﻋﻼﻭﻩ ﺑﺮ ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺭﺳﺎﻧﯽ ، ﺑﺮ ﺯﻣﺎﻥ ،ﺷﺨﺺ ﻭ ﺷﻤﺎﺭ ﺁﻥ
ﻧﯿﺰ ﺩﻻﻟﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻭﻟﯽ ﺩﺭ ﻣﺼﺪﺭ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭ ﺷﺨﺺ ﻭ ﺷﻤﺎﺭ ، ﻣﻌﻠﻮﻡ
ﻧﯿﺴﺖ ﻭ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺩﻟﯿﻞ ﻣﺼﺪﺭ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ
ﺍﻗﺴﺎﻡ ﺍﺳﻢ ﺑﻪ ﺷﻤﺎﺭ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ.
ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﻓﻌﻞ ﻫﺎ ﺩﺭ ﺯﺑﺎﻥ ﻓﺎﺭﺳﯽ
ﺩﺍﺭﺍﯼ ﺩﻭ ﻣﺼﺪﺭ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﯾﮑﯽ ﻣﺎﺿﯽ
ﻭ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﻣﻀﺎﺭﻉ ﻣﺜﻞ : ﺭُﺳﺘﻦ ﻭ
ﺭﻭﯾﯿﺪﻥ ، ﺟﺴﺘﻦ ﻭ ﺟﻬﯿﺪﻥ ﻭ. ... ﺑﻌﻀﯽ
ﺍﺯ ﻓﻌﻞ ﻫﺎ ﻧﯿﺰ ﺳﻪ ﯾﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﺼﺪﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ:
ﺧﻮﺍﺑﯿﺪﻥ - ﺧﻔﺘﻦ - ﺧﻔﺘﯿﺪﻥ -
ﺧﺴﺒﯿﺪﻥ - ﺧﻔﺴﯿﺪﻥ )ﮐﻪ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﻪ
ﺧﺎﻃﺮ ﺗﺤﻮﻝ ﻭﺍﺟﯽ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﻫﺎﯼ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﯾﻦ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻣﺜﻼً
ﮐﻠﻤﻪ »ﺧﻮﺍﺏ « ﺍﺯ ﺗﺤﻮﻝ ﻭﺍﺟﯽ ﮐﻠﻤﻪ
ﯼ »ﺧﻔﺘﻦ « ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ (.
ﺩﺭ ﺯﺑﺎﻥ ﻫﺎﯼ ﺍﺻﻠﯽ ﻫﻨﺪﻭﺍﺭﻭﭘﺎﯾﯽ
ﻇﺎﻫﺮﺍً ﻣﺼﺪﺭ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ.ﺍﺻﻮﻻً ﻫﻤﻪ ﯼ ﺯﺑﺎﻧﻬﺎ ﺻﯿﻐﻪ ﯼ
ﺧﺎﺻﯽ ﺭﺍ ﺑﯿﺎﻥ ﻣﻌﻨﯽ ﻣﺼﺪﺭ ﺩﺍﺭﺍ
ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺁﻧﺠﺎﻫﺎ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺻﯿﻐﻪ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ ﺻﻮﺭﺕ ﻭ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ ﮐﻠﻤﻪ ، ﺣﺘﯽ
ﺩﺭ ﺯﺑﺎﻥ ﻫﺎﯼ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﻭ ﻫﻤﺴﺎﯾﻪ ﺑﺎ
ﻫﻢ ﻣﻄﺎﺑﻘﺖ ﻧﻤﯽﮐﻨﺪ.
ﺍﯾﻦ ﺻﯿﻐﻪ ﺩﺭ ﻫﺮﯾﮏ ﺍﺯ ﺯﺑﺎﻧﻬﺎﯼ
ﻫﻨﺪﻭﺍﺭﻭﭘﺎﯾﯽ ﺑﻄﻮﺭ ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻭ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺳﺒﺐ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ ﺍﯾﻦ ﺻﯿﻐﻪ ﺣﺘﯽ ﺩﺭ ﺯﺑﺎﻧﻪ
ﻫﺎﯼ ﻗﺪﯾﻢ ﻫﻨﺪ ﻭ ﺍﺭﻭﭘﺎﯾﯽ ﯾﮑﺴﺎﻥ
ﻧﯿﺴﺖ.ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺯﺑﺎﻥ ﯾﻮﻧﺎﻧﯽ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ ﯾﮑﯽ
ﺍﺯ ﻭﺟﻮﻩ ﭘﺴﻮﻧﺪ ﻣﺼﺪﺭ ﮐﻪ »-ai « ﺑﺎﺷﺪ
ﺑﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺼﺪﺭ ﻣﺨﺘﻮﻡ ﺑﻪ »-dhyâi «
ﮐﻪ ﺩﺭﺯﺑﺎﻧﻬﺎﯼ ﻭﺩﺍﯾﯽ ﻭ ﺍﻭﺳﺘﺎﯾﯽ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ ﺷﺒﯿﻪ ﺍﺳﺖ ﻭﻟﯽ ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﯾﻦ
ﺷﺒﺎﻫﺖ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺑﻪ ﯾﻘﯿﻦ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ
ﺍﯾﻦ ﻭﺟﻮﻩ ﺩﺭ ﺯﺑﺎﻫﻬﺎﯼ ﻣﺬﮐﻮﺭ ﺑﺎ ﻫﻢ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﯽ ﺩﺍﺭﻧﺪ. )ﺻﯿﻐﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺍﺯ
ﺍﯾﻦ ﭘﺴﻮﻧﺪ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﯽ ﺷﺪﻩ ﺩﻭ
ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﻝ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ :ﯾﮑﯽ ﺩﺭ
ﺍﻣﺮ ﻭ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺩﺭ ﻣﺼﺪﺭ (
برچسب‌ها : تعریف مصدر

» کتاب های کلاس هفتم ( 1395/6/30 )
» مهارت های ارتباطی چیست؟ ( 1393/3/14 )
» مدیریت اختلاف یعنی چه؟ ( 1393/3/14 )
» خشم چیست؟ ( 1393/3/14 )
» فشار همسالان چیست؟ ( 1393/3/14 )

» مجذور چیست؟ ( 1393/2/19 )
» تعریف جذر ( 1393/2/19 )
» مراعات نظیری چیست؟ ( 1393/2/19 )
» تعریف توان ( 1393/2/19 )
» مدیریت اختلاف یعنی چه؟ ( 1393/3/14 )