ﻧﻬﺎﺩ ﻭﺍﮊﻩ ﯾﺎ ﮔﺮﻭﻫﯽ ﺍﺯ ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ ﯾﮏ ﺑﻨﺪ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩٔ ﺁﻥ ﺧﺒﺮﯼ ﻣﯽﺩﻫﯿﻢ
]۱ [. ﻫﺮ ﺑﻨﺪ )ﺟﻤﻠﻪ ﺳﺎﺩﻩ ( ﺩﺍﺭﺍﯼ ﺩﻭ
ﺑﺨﺶ ﻧﻬﺎﺩ ﻭ ﮔﺰﺍﺭﻩ ﺍﺳﺖ. ﻧﺸﺎﻧﻪٔ ﻧﻬﺎﺩ
ﻫﻢﺧﻮﺍﻧﯽ ﺁﻥ ﺑﺎ ﺷﻨﺎﺳﻪﺍﺳﺖ. ﻧﻬﺎﺩ
ﻣﻌﻤﻮﻻً ﭘﯿﺶ ﺍﺯ ﮔﺰﺍﺭﻩ ﻣﯽﻧﺸﯿﻨﺪ.
ﻧﻤﻮﻧﻪ: ﺩﺍﻧﺸﺠﻮﯾﺎﻥ ﺑﻪ ﺍﺭﺩﻭﯼ ﻋﻠﻤﯽ
ﺭﻓﺘﻨﺪ.
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻧﻬﺎﺩ
ﺩﺭ ﯾﮏ ﺑﻨﺪ ﺩﻭ ﮔﻮﻧﻪ ﻧﻬﺎﺩ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ،
ﻓﺎﻋﻞ ﻭ ﻣﺴﻨﺪﺍﻟﯿﻪ.
ﻓﺎﻋﻞ ﭼﯿﺰ ﻭ ﯾﺎ ﮐﺴﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﺎﺭﯼ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﯽﺩﻫﺪ. ﯾﻌﻨﯽ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﭘﯿﺎﻡ ﺑﻨﺪ ﺑﻪ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻋﻤﻠﯽ ﺗﻮﺳﻂ ﺍﻭ ﺍﺧﺘﺼﺎﺹ
ﺩﺍﺭﺩ. ﺑﺮﺍﯼ ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﻣﺘﯿﻦ ﺭﺯﻡ ﺑﻬﺎﺭ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﺩ.
ﻣﺴﻨﺪﺍﻟﯿﻪ ﭼﯿﺰ ﻭ ﯾﺎ ﮐﺴﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﯿﺎﻡ
ﺑﻨﺪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻭﺟﻮﺩ ﯾﺎ ﺑﺮﻭﺯ ﯾﮏ ﻭﯾﮋﮔﯽ
ﺩﺭ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ. ﺑﺮﺍﯼ ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﻣﺘﯿﻦ ﺭﺯﻡ ﻋﺎﺷﻖ ﺍﺳﺖ.
ﻣﺘﯿﻦ ﺭﺯﻡ ﻋﺎﺷﻖ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.
ﺑﻪ ﺑﻨﺪﯼ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﻓﺎﻋﻞ ﺍﺳﺖ ﺑﻨﺪ
ﻓﻌﻠﯿﻪ )ﺩﺭ ﻣﺘﻮﻥ ﻗﺪﯾﻤﯽ ﺟﻤﻠﻪ ﻓﻌﻠﯿﻪ (
ﻭ ﺑﻪ ﺑﻨﺪﯼ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﻣﺴﻨﺪﺍﻟﯿﻪ ﺍﺳﺖ
ﺑﻨﺪ ﺍﺳﻤﯿﻪ )ﺩﺭ ﻣﺘﻮﻥ ﻗﺪﯾﻤﯽ ﺟﻤﻠﻪ
ﺍﺳﻤﯿﻪ ( ﮔﻔﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮﺩ.ﻓﻌﻠﯿﻪ ﯾﺎ ﺍﺳﻤﯿﻪ
ﺑﻮﺩﻥ ﺑﻨﺪ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻣﺴﺘﻘﯿﻤﯽ ﺑﺎ ﻓﻌﻞ
ﺟﻤﻠﻪ ﺩﺍﺭﺩ
برچسب‌ها : تعریف نهاد

ﻣﺼﺪﺭ ﯾﺎ ﺑﻦ ﻭﺍﮊﻩ، ﻭﺍﮊﻩ ﺍﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺍﺻﻠﯽ ﻓﻌﻞ ﺭﺍ ﻣﯿﺮﺳﺎﻧﺪ
ﻭﻟﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﻓﺮﻕ ﺑﯿﻦ ﻓﻌﻞ ﻭ ﻣﺼﺪﺭ ﺍﯾﻦ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﻌﻞ ﻋﻼﻭﻩ ﺑﺮ ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺭﺳﺎﻧﯽ ، ﺑﺮ ﺯﻣﺎﻥ ،ﺷﺨﺺ ﻭ ﺷﻤﺎﺭ ﺁﻥ
ﻧﯿﺰ ﺩﻻﻟﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻭﻟﯽ ﺩﺭ ﻣﺼﺪﺭ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭ ﺷﺨﺺ ﻭ ﺷﻤﺎﺭ ، ﻣﻌﻠﻮﻡ
ﻧﯿﺴﺖ ﻭ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺩﻟﯿﻞ ﻣﺼﺪﺭ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ
ﺍﻗﺴﺎﻡ ﺍﺳﻢ ﺑﻪ ﺷﻤﺎﺭ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ.
ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﻓﻌﻞ ﻫﺎ ﺩﺭ ﺯﺑﺎﻥ ﻓﺎﺭﺳﯽ
ﺩﺍﺭﺍﯼ ﺩﻭ ﻣﺼﺪﺭ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﯾﮑﯽ ﻣﺎﺿﯽ
ﻭ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﻣﻀﺎﺭﻉ ﻣﺜﻞ : ﺭُﺳﺘﻦ ﻭ
ﺭﻭﯾﯿﺪﻥ ، ﺟﺴﺘﻦ ﻭ ﺟﻬﯿﺪﻥ ﻭ. ... ﺑﻌﻀﯽ
ﺍﺯ ﻓﻌﻞ ﻫﺎ ﻧﯿﺰ ﺳﻪ ﯾﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﺼﺪﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ:
ﺧﻮﺍﺑﯿﺪﻥ - ﺧﻔﺘﻦ - ﺧﻔﺘﯿﺪﻥ -
ﺧﺴﺒﯿﺪﻥ - ﺧﻔﺴﯿﺪﻥ )ﮐﻪ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﻪ
ﺧﺎﻃﺮ ﺗﺤﻮﻝ ﻭﺍﺟﯽ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﻫﺎﯼ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﯾﻦ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻣﺜﻼً
ﮐﻠﻤﻪ »ﺧﻮﺍﺏ « ﺍﺯ ﺗﺤﻮﻝ ﻭﺍﺟﯽ ﮐﻠﻤﻪ
ﯼ »ﺧﻔﺘﻦ « ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ (.
ﺩﺭ ﺯﺑﺎﻥ ﻫﺎﯼ ﺍﺻﻠﯽ ﻫﻨﺪﻭﺍﺭﻭﭘﺎﯾﯽ
ﻇﺎﻫﺮﺍً ﻣﺼﺪﺭ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ.ﺍﺻﻮﻻً ﻫﻤﻪ ﯼ ﺯﺑﺎﻧﻬﺎ ﺻﯿﻐﻪ ﯼ
ﺧﺎﺻﯽ ﺭﺍ ﺑﯿﺎﻥ ﻣﻌﻨﯽ ﻣﺼﺪﺭ ﺩﺍﺭﺍ
ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺁﻧﺠﺎﻫﺎ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺻﯿﻐﻪ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ ﺻﻮﺭﺕ ﻭ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ ﮐﻠﻤﻪ ، ﺣﺘﯽ
ﺩﺭ ﺯﺑﺎﻥ ﻫﺎﯼ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﻭ ﻫﻤﺴﺎﯾﻪ ﺑﺎ
ﻫﻢ ﻣﻄﺎﺑﻘﺖ ﻧﻤﯽﮐﻨﺪ.
ﺍﯾﻦ ﺻﯿﻐﻪ ﺩﺭ ﻫﺮﯾﮏ ﺍﺯ ﺯﺑﺎﻧﻬﺎﯼ
ﻫﻨﺪﻭﺍﺭﻭﭘﺎﯾﯽ ﺑﻄﻮﺭ ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻭ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺳﺒﺐ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ ﺍﯾﻦ ﺻﯿﻐﻪ ﺣﺘﯽ ﺩﺭ ﺯﺑﺎﻧﻪ
ﻫﺎﯼ ﻗﺪﯾﻢ ﻫﻨﺪ ﻭ ﺍﺭﻭﭘﺎﯾﯽ ﯾﮑﺴﺎﻥ
ﻧﯿﺴﺖ.ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺯﺑﺎﻥ ﯾﻮﻧﺎﻧﯽ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ ﯾﮑﯽ
ﺍﺯ ﻭﺟﻮﻩ ﭘﺴﻮﻧﺪ ﻣﺼﺪﺭ ﮐﻪ »-ai « ﺑﺎﺷﺪ
ﺑﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺼﺪﺭ ﻣﺨﺘﻮﻡ ﺑﻪ »-dhyâi «
ﮐﻪ ﺩﺭﺯﺑﺎﻧﻬﺎﯼ ﻭﺩﺍﯾﯽ ﻭ ﺍﻭﺳﺘﺎﯾﯽ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ ﺷﺒﯿﻪ ﺍﺳﺖ ﻭﻟﯽ ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﯾﻦ
ﺷﺒﺎﻫﺖ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺑﻪ ﯾﻘﯿﻦ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ
ﺍﯾﻦ ﻭﺟﻮﻩ ﺩﺭ ﺯﺑﺎﻫﻬﺎﯼ ﻣﺬﮐﻮﺭ ﺑﺎ ﻫﻢ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﯽ ﺩﺍﺭﻧﺪ. )ﺻﯿﻐﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺍﺯ
ﺍﯾﻦ ﭘﺴﻮﻧﺪ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﯽ ﺷﺪﻩ ﺩﻭ
ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﻝ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ :ﯾﮑﯽ ﺩﺭ
ﺍﻣﺮ ﻭ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺩﺭ ﻣﺼﺪﺭ (
برچسب‌ها : تعریف مصدر

ﺗﻌﺮﯾﻒ
ﻣﻔﻌﻮﻝ ﮐﻠﻤﻪﺍﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮ ﮐﺴﯽ ﯾﺎ
ﭼﯿﺰﯼ ﮐﻪ ﻓﻌﻞ ﺑﺮ ﺍﻭ ﻭﺍﻗﻊ ﺷﺪﻩﺍﺳﺖ
ﺩﻻﻟﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ. ]۱ [
ﺑﻄﻮﺭ ﻣﺜﺎﻝ:
ﻣﺘﯿﻦ ﺑﻬﺎﺭ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﺩ.
ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ
ﻣﻔﻌﻮﻝ ﺍﺯ ﯾﮏ ﺍﺳﻢ ﻭ ﯾﺎ ﮔﺮﻭﻩ ﺍﺳﻤﯽ
ﺗﺸﮑﯿﻞ ﺷﺪﻩﺍﺳﺖ.
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻣﻔﻌﻮﻝ
ﻣﻔﻌﻮﻝ ﺑﺮ ﺩﻭ ﻧﻮﻉ ﺍﺳﺖ:ﻣﻔﻌﻮﻝ
ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﻭ ﻣﻔﻌﻮﻝ ﻏﯿﺮ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ.
ﻣﺜﺎﻝ:ﻣﺘﯿﻦ ﮔﻞ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺑﻬﺎﺭ ﺗﻘﺪﯾﻢ ﮐﺮﺩ.
ﺩﺭ ﻓﺮﺍﮐﺮﺩ ﺑﺎﻻ ﮔﻞ ﻭ ﺑﻬﺎﺭ ﺑﻪ ﺗﺮﺗﯿﺐ
ﻣﻔﻌﻮﻝ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﻭ ﻣﻔﻌﻮﻝ ﻏﯿﺮ
ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﺩﺭ ﺯﺑﺎﻥ ﻓﺎﺭﺳﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺸﺨﺺ ﮐﺮﺩﻥ
ﻣﻔﻌﻮﻝ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﺎ ﮐﻤﮏ ﻓﻌﻞ ﺟﻤﻠﻪ
ﺩﻭ ﺳﻮﺍﻝ ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﺯﯾﺮ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ.
ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﺭﺍ ﺗﻘﺪﯾﻢ ﮐﺮﺩ.
ﭼﻪ ﭼﯿﺰﯼ ﺭﺍ ﺗﻘﺪﯾﻢ ﮐﺮﺩ.
ﺟﻮﺍﺏ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺳﻮﺍﻝﻫﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻔﻌﻮﻝ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺍﺳﺖ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺩﺭ ﺑﯿﺸﺘﺮ
ﺍﻭﻗﺎﺕ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﻔﻌﻮﻝ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ
ﭘﺲﻧﻬﺸﺖ ﺭﺍ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ.
ﺗﺸﺨﯿﺺ ﻣﻔﻌﻮﻝ ﻏﯿﺮ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﺎ
ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺁﻥ ﭘﯿﺶﻧﻬﺸﺖﻫﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺣﺪﻭﺩﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺒﺘﺪﯾﺎﻥ ﺩﺷﻮﺍﺭ
ﺍﺳﺖ ﺯﯾﺮﺍ ﮐﻪ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﮔﺮﻭﻩﻫﺎﯼ
ﻗﯿﺪﯼ ﻧﯿﺰ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﻫﻤﯿﻦ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﺍﻣﺎ ﻣﯽﺗﻮﺍﻥ ﻫﺴﺘﻪٔ ﯾﮏ ﮔﺮﻭﻩ
ﭘﯿﺶﻧﻬﺸﺘﯽ ﺩﺭ ﮔﺰﺍﺭﻩ ﮐﻪ ﻧﻘﺶ ﻗﯿﺪﯼ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﺭﺍ ﻣﻔﻌﻮﻝ ﻏﯿﺮ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﻧﺎﻣﯿﺪ.
ﻣﺜﺎﻝ:ﻣﺘﯿﻦ ﮔﻞ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺑﻬﺎﺭ ﺑﺎ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ
ﺗﻘﺪﯾﻢ ﮐﺮﺩ.
ﮔﺰﺍﺭﻩٔ ﻓﺮﺍﮐﺮﺩ ﺑﺎﻻ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﺩﻭ ﮔﺮﻭﻩ
ﭘﯿﺶﻧﻬﺸﺘﯽ ﺍﺳﺖ :ﺑﻪ ﺑﻬﺎﺭ ﻭ ﺑﺎ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ
ﺍﺯ ﺁﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﺣﺎﻟﺖ ﮔﺮﻭﻩ ﻗﯿﺪﯼ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ، ﻧﻤﯽﺗﻮﺍﻥ ﻭﺍﮊﻩ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﺭﺍ
ﻣﻔﻌﻮﻝ ﻏﯿﺮ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﻧﺎﻣﯿﺪ. ﺍﻣﺎ ﻋﺒﺎﺭﺕ
ﺑﻪ ﺑﻬﺎﺭ ﺣﺎﻟﺖ ﻗﯿﺪﯼ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﻭﺍﮊﻩ ﺑﻬﺎﺭ
ﻣﻔﻌﻮﻝ ﻏﯿﺮ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺍﺳﺖ.
برچسب‌ها : مفعول چیست؟

» کتاب های کلاس هفتم ( 1395/6/30 )
» مهارت های ارتباطی چیست؟ ( 1393/3/14 )
» مدیریت اختلاف یعنی چه؟ ( 1393/3/14 )
» خشم چیست؟ ( 1393/3/14 )
» فشار همسالان چیست؟ ( 1393/3/14 )

» مجذور چیست؟ ( 1393/2/19 )
» تعریف جذر ( 1393/2/19 )
» مراعات نظیری چیست؟ ( 1393/2/19 )
» تعریف توان ( 1393/2/19 )
» مدیریت اختلاف یعنی چه؟ ( 1393/3/14 )